Danuta Karsten „W moich pracach materializuje się przestrzeń”

Bez tytułu, 1997. mąka kartoflana, pokrzywy, pigment, metal, wys. = 250 cm, szer. = 600 cm, głębokość = 100 cm, Kunsthaus Essen (wystawa: Danuta Karsten. Räume / Danuta Karsten. Przestrzenie)
Bez tytułu, 1997. mąka kartoflana, pokrzywy, pigment, metal, wys. = 250 cm, szer. = 600 cm, głębokość = 100 cm, Kunsthaus Essen (wystawa: Danuta Karsten. Räume / Danuta Karsten. Przestrzenie)

Info

„W moich pracach materializuje się przestrzeń”[1]

Danuta Karsten, z domu Chroboczek, urodziła się w 1963 r. w Małej Słońcy, wsi położonej czterdzieści kilometrów na południe od Gdańska. W latach 1978-1983 uczęszczała do Liceum Plastycznego w Gdyni, po którego ukończeniu przez dwa lata studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (w pracowni rzeźby Stanisława Radwańskiego). W 1986 r. przeniosła się na studia na Kunstakademie w Düsseldorfie (pracownie rzeźby u Günthera Ueckera i Klausa Rinkego). W 1993 r. pod kierunkiem Rinkego uzyskała dyplom z wyróżnieniem. Mieszka i pracuje w Recklinghausen i Herne[2].

 

 

Położenie w atlasie miejsc pamięci

Mimo że w czasie studiów Karsten większość profesorów w Kunstakademie w Düsseldorfie przykładała ogromną wagę do sztuki konceptualnej, artystka skupiła się na sile wyrazu materiału. Prace z gliny, słomy, pokrzyw, sera, splecionych roślin, papieru, szkła wodnego i pigmentów ziemi instalowane na podłodze, unoszące się w pomieszczeniach lub przymocowane do metalowych stojaków[3], cechuje szacunek dla materii wyniesiony jeszcze z gdańskiej ASP. W jej pierwszych prezentowanych publicznie w niemieckich kościołach i galeriach instalacjach odniesienia do arte povera ustępują jednak miejsca uwadze poświęconej obiektowi i wysoce estetycznej inscenizacji materiału, co przywodzi na myśl polską sztukę tekstylną z lat siedemdziesiątych reprezentowaną przez Magdalenę Abakanowicz czy obiekty z materiału oraz papieru małżeństwa rumuńskich artystów Ritzi i Petera Jacobi. Instalacje Danuty Karsten z papieru nasączonego wodnym szkłem w formie zwiniętych rożków zamontowane w 1994 r. w kościele Philip-Nicolai-Kirche w Recklinghausen[4], czy też narożny stożek ułożony z wielkich, płaskich kartek w galerii Kunsthaus w Essen w 1997 r., wskazują na ukształtowaną, surową, manualną i ceniącą naturalność wrażliwość na materiał typową dla artystów wschodnioeuropejskich. Taką cechę nosi także pokazana, również w Essen[5], ściana wykonana z dwustu rur z pokrzyw usztywnionych mąką kartoflaną i pomalowanych na czarny kolor (zdjęcie nr 1).

 

Do zmiany dochodzi w 1996 r., kiedy to artystka zaczyna stosować folię i sznurki z tworzyw sztucznych oraz inne nierzadko białe lub przezroczyste materiały. Bardzo często są to, oprócz białego papieru i białych nici, zapałki, lateks i szare mydło zwykle układane przez Karsten w geometryczne wzory. Artystka od „biednych” materiałów typowych dla arte povera przeszła do tworzyw używanych w życiu codziennym, czego przykładem może być instalacja składająca się z setek folii bąbelkowych w ośmiobocznym foyer Museum Ostdeutsche Galerie w Ratyzbonie w 1999 r. (zdjęcie nr 3). Pierwszą instalacją tego typu jest praca pokazana w klinice psychiatrycznej w Bedburg-Hau w 1996 r., którą tworzy sześćdziesiąt piramid uszytych z folii PCV stojących samodzielnie dzięki statycznym możliwościom zastosowanego materiału[6].

 

W przeciwieństwie do prac powstałych przed 1996 r., w których pomieszczenie służyło jedynie prezentacji obiektów artystycznych, po tym okresie artystka zaczyna tworzyć prace odnoszące się do całej przestrzeni, jaką ma do dyspozycji i która dzięki zainstalowanym materiałom zostaje przekształcona w dzieło sztuki. Od tej chwili przestrzeń i instalacja stanowią integralne części jednej instalacji. Karsten użyje piramid z folii także w kolejnych pracach: w 1999 i 2000 r. w Nordkirchen oraz w Antwerpii; w 2000 r. w instalacji „Lichtatem” /Świetlny oddech/ w Galerii Koło w Gdańsku[7] oraz w instalacji o tym samym tytule, powiększonej do dwustu pięćdziesięciu piramid prezentowanej w 2010 r. w Zeche Zollverein w Essen (zdjęcie nr 11). Artystka za każdym razem dopasowuje geometryczne moduły do konkretnego pomieszczenia i w ten sposób na nowo je interpretuje. Ta zasada cechuje całą jej działalność artystyczną. Rzeźbiarka nowo odkryte tworzywo zastosowane w seryjnych formach odmienia przez różne pomieszczenia aż do ostatecznego projektu, kiedy wydaje się, że wszelkie inne możliwości już się wyczerpały.

Karsten eksperymentuje również z tworzywem pod względem optycznym i wypróbowuje różne możliwości jego manualnego zastosowania, czego dowodzi instalacja „Kleider” /suknie/ prezentowana w 2001 w Hattingen, na której pokazała taką samą opadająco-spływającą figurę wykonaną z czterech różnych materiałów: z konopi, z wełny metalowej, z sizalu oraz z tworzywa sztucznego (zdjęcie nr 4).

 

[1] Wywiad Kamili Wielebskiej z Danutą Karsten „Materialisierung von Raum” / materializacja przestrzeni/ (Gdańsk 2007) w: Danuta Karsten, Bönen 2012, str. 49

[2] Życiorys artystki oraz wykaz wystaw zbiorowych i indywidualnych znajduje się na stronie internetowej artystki www.danutacarsten.com

[3] Zdjęcia prac powstałych w latach 1987-1990 w eseju autorstwa Jacka Barskiego „Ein anderes Gefühl. Zum Werk von Danuta Karsten /Inne uczucie. O pracach Danuty Karsten/ w katalogu wystawy Lovis-Corinth-Preis, 1988, str. 71-81

[4] Zdjęcie ibidem, str. 82

[5] Zdjęcie ibidem, str. 85

[6] Zdjęcie ibidem, str. 88

[7] Zdjęcia w katalogu wystawy Bochum 2001, str. 9, 10, 33

W 1996 r. Karsten stworzyła dla kościoła St.-Johannes-Kirche w Recklinghausen[8] trzypiętrowy obiekt metalowy z zawieszonymi w środku soczewkami z wodnego szkła, materiału, który pod wpływem wilgoci w powietrzu niezauważenie zaczyna płynąć. Z podobnych elementów, tj. ręcznie odlanych soczewek z wodnego szkła w tekturowych pierścieniach, przygotowała na wystawę w Museum Ostdeutsche Galerie w Ratyzbonie w 1998 r. instalację przedzielającą niczym sufit dwupiętrową salę grafik w Muzeum, którą tworzyło tysiąc czterysta soczewek zawieszonych na metalowych linach. Artystka na nowo zdefiniowała przestrzeń galerii, którą zwiedzający mogli różnie doświadczyć na dwóch piętrach (zdjęcia nr 2a/2b). W gdańskiej galerii Koło wodne szkło pod wpływem wilgoci powietrza swobodnie spływało z dwumetrowej wysokości na ziemię[9]. Istotnym elementem instalacji Danuty Karsten jest czas, ponieważ podczas przygotowań mijają tygodnie i miesiące, w trakcie których artystka analizuje daną przestrzeń i przygotowuje tysiące elementów instalacji. Na potrzeby instalacji „Papier bewegt” /papier porusza/ prezentowanej w Reutlingen w 2012 r. ręcznie pocięła papier na 66.000 skrawków (zdjęcie nr 13). Tworzywo potrzebuje czasu, by zmienić się w pewną formę. Czasu potrzebuje też oglądający, by zobaczyć z różnych perspektyw i pojąć zachodzący w przestrzeni proces. Widz musi „wnieść do dialogu swój czas i przemyśleć go dzięki temu, co zobaczył i czego doznał.”[10] Innym typowym elementem jej instalacji jest mocny akcent graficzny wywodzący się z wcześniejszych założeń artystki, tj. „rysowania w przestrzeni”,[11] co wielokrotnie potwierdzili interpretatorzy jej prac.[12] Takim właśnie „rysunkiem w przestrzeni” jest instalacja prezentowana w Muzeum Bochum w 2001 r., papierowa płaszczyzna zajmująca 120 m², składająca się z cienkich, posklejanych pasków papieru[13] (zdjęcia nr 5a, 5b). To określenie pasuje także do drugiej pokazywanej w tym muzeum instalacji utworzonej przez zwisające z sufitu papierowe girlandy[14] oraz do „papierowej przestrzeni” z czterech tysięcy ręcznie wyciętych, papierowych spirali pokazanych w 2005 w Otterndorf (zdjęcie nr 7). A zwłaszcza do instalacji złożonej z sześćdziesięciu tysięcy zapałek w wysokiej na dziesięć metrów klatce schodowej Kunstverein w Ahaus, która z każdej strony miała zdecydowanie graficzny charakter (zdjęcie nr 6).[15]

„Intensywny związek ze swobodną linią”[16] widoczny jest w pracach artystki, w których wykorzystuje mocno napięte taśmy, jak np. instalacja zewnętrzna nad kwiatowym klombem przed zamkiem Borbeck w Essen w 2006 r. (zdjęcie nr 8b), czy też w instalacji w kościele Kunstkirche Christi-König w Bochum w 2013 r., sprawiającej przemożne wrażenie rysunku linii, do którego Danuta Karsten użyła „100 km” taśmy z tworzywa sztucznego (zdjęcie nr 14). Rysunki w przestrzeni powstają również wtedy, kiedy artystka za pomocą pisaków do zarysowań lakieru (zdjęcie nr 8a) lub farby akrylowej przenosi geometryczne figury na zwisające folie polietylenowe, pomiędzy którymi wędrują zwiedzający. W przypadku pracy prezentowanej w Flottmann-Hallen w Herne w 2012 r. namalowane na wiszących foliach czarne, białe, niebieskie i zielone linie są powtórzeniem dawnych linii boiska halowego (zdjęcie nr 12), które przenoszą na nowo w przestrzeń hali sportowej. Rysunkiem w przestrzeni jest także siatka linii u podstawy „kopuły miejskiej” na rondzie Hertener Kreisverkehr stworzonej w 2013 r., której źródłem był plan ulic na starówce (zdjęcie nr 15, film). Światło i ruch determinują charakter instalacji. Zarówno zastosowanie białych i przejrzystych tworzyw, jak i liczba modułów oraz ich umieszczenie w przestrzeni powodują załamanie światła. Każdy powiew powietrza wprawia w ruch, zwłaszcza wiszące bądź naciągnięte prace. I to zarówno w przypadku niedużych obiektów jak i ścian z folii bąbelkowej zamontowanych w 1999 r. w foyer Muzeum w Ratyzbonie (zdjęcie nr 3), których ciągłą zmianę wywoływało każde otwarcie głównych drzwi z towarzyszącym mu powiewem powietrza i wpadającym przez uchylone drzwi światłem. To właśnie światło i ruch w szczególny sposób określają duże prace, jak np. instalacja z papierowych kartek zawieszonych na 1406 nylonowych sznurkach w atrium Dominohaus w Reutlingen w 2012 r. (zdjęcie nr 13) opisywana jako „gigantyczny obłok” bądź „doznanie o nieopisywanej różnorodności” „w zależności od światła dziennego i pozycji słońca albo sztucznego oświetlenia nocą, wywołująca skojarzenia z gigantycznym rojem, kryształkami lodu i płatkami śniegu”.[17] W 2013 r. w kościele Kunstkirche Christ-König w Bochum (zdjęcie nr 14) zwiedzający stali się „świadkami jedynego w swoim rodzaju teatru natury […], kiedy słońce wędrując po instalacji […] wyczarowywało zjawiska optyczne”.[18] W instalacji podłogowej z szarego mydła zaprezentowanej po raz pierwszy w 2007 r. w Galerii Łaźnia w Gdańsku,[19] zainspirowanej pierwotną funkcją budynku, który był łaźnią miejską, dodatkowym atrybutem wystawy było uaktywnienie zmysłu powonienia zwiedzających.

Historykowi sztuki nasuwają się skojarzenia z białymi, wibrującymi na powierzchni obiektami nauczyciela Danuty Karsten – Günthera Ueckera, z pracami opartymi na efektach świetlnych i kinetycznych grupy „Zero”, do której od 1961 r. należał Uecker oraz z bliskimi pracom op-artu „wibrującymi obrazami” Jesúsa Rafaela Soto. Jednak instalacje artystki są spektaklami, scenograficznymi kreacjami,[20] w których sceną jest architektura,[21] a światło czy nawet zapach stanowią niematerialne tworzywo dzieła.[22] Karsten wielofunkcyjne hale przemienia w pomieszczenia sakralne,[23] a w pomieszczeniach sakralnych wzmaga poczucie transcendencji, duchowości[24] oraz duchową obecność mitu.[25] Artystkę inspirują przestrzenie historyczne, których klimat i historię materializuje w swoich instalacjach.[26]

 

Axel Feuß

 

Literatura przedmiotu:

Danuta Karsten. Räume, Ausst.-Kat. Westfälisches Landesmuseum für Kunst und Kulturgeschichte (anläßlich der Vergabe des Kulturförderstipendiums der westfälischen Wirtschaft 1997), Münster 1997

Lovis-Corinth-Preis 1998. Sonderpreis. Danuta Karsten, Ausst.-Kat. Künstlergilde / Museum Ostdeutsche Galerie Regensburg, Esslingen am Neckar 1998

Danuta Karsten. Rauminstallationen, Ausst.-Kat. Museum Bochum [2001]

Danuta Karsten. Neue Orte, Ausst.-Kat. Galerie im Schloss Borbeck, Essen 2006

Auswahl 2012. Danuta Karsten, Ausst.-Kat. anlässlich der Ausstellung Auswahl 2012. Herner Künstlerinnen und Künstler, Flottmann-Hallen, Herne 2012

Danuta Karsten. „Papier bewegt“, Ausst.-Kat. DominoArt, Atrium im Dominohaus, Reutlingen 2012

Danuta Karsten, Bönen 2012

Danuta Karsten. 100 Kilometer, Dortmund 2014

 

[8] Zdjęcie w eseju Jacka Barskiego (por. przypis nr 3), str. 83

[9] Zdjęcia w katalogu wystawy Bochum 2001, str. 30 i następna

[10] Dieter Ronte „Danuta Karsten oder von der Erfahrbarkeit der Wirksamkeit [energeia] / Danuta Karsten albo o doświadczaniu sprawczości/ w: Danuta Karsten, Bönen 2012, str. 6

[11] Jacek Barski, 1998 (por. przypis nr 3), str. 73

[12] Sepp Hiekisch-Picard w „In den Raum gezeichnet” /narysowane w przestrzeni/ w katalogu wystawy, Bochum 2001, str. 11-13; Inge Ludescher „Zeichnung und Raum“ /rysunek i przestrzeń/ w katalogu wystawy Essen 2008, str. 9-11

[13] Sepp-Hiekisch-Picard 2001 (por. przypis nr 12), str. 12

[14] Zdjęcie w katalogu wystawy Bochum 2001, str. 23

[15] Liczne zdjęcia w katalogu wystawy Essen 2006, str. 28-33

[16] Ferdinand Ullrich „Über einige Grundzüge im Werk von Danuta Karsten” / Główne cechy twórczości Danuty Karsten/ w katalogu wystawy Bochum 2001, str. 7

[17] Wolfgang Riehle „Zur Eröffnung ‚Papier bewegt’” / Z okazji otwarcia wystawy „Papier porusza”/ w katalogu wystawy, Reutlingen 2012, str. 3 i 6

[18] Elisabeth Kessler-Slotha w katalogu wystawy, Dortmund 2014, str. 2

[19] zdjęcia w: Danuta Karsten, Bönen 2012, str. 30-32; ponownie w instalacji „Saubere Sache” / czysta sprawa/ w galerii Idelmann, Gelsenkirchen 2010, zdjęcia ibidem, str. 83-85

[20] Jacek Barski 1998 (por. przypis nr 3), str. 75

[21] Elisabeth Kessler-Slotha 2014 (por. przypis 18), str. 1

[22] Ferdinand Ullrich „Ein Kubus in einem Kubus” /sześcian w sześcianie/ w katalogu wystawy, Reutlingen 2012, str. 12

[23] Falko Herlemnann „Die Auflösung des Raumes“/zniesienie przestrzeni/ w katalogu wystawy, Herne 2012, str. 4

[24] Elisabeth Kessler-Slotha 2014 (por. przypis 18), str. 4

[25] Andreas Steffens „Die Erbe der Kathedralen oder das Licht der Welt”/ dziedzictwo katedr albo światło świata/ w katalogu wystawy, Dortmund 2014, str. 6

[26] „Ich schaue mir Architektur an, ich sauge auf, was sie sagt. Umgebung, Geschichte, all diese Aspekte wirken auf mich … Es sind Bestandteile meiner Arbeiten. Ich mag neutrale Räumlichkeiten überhaupt nicht.“ /Oglądam architekturę, wsłuchuję się w jej opowieść. Działa na mnie otoczenie, historia, wszystkie te aspekty… Stają się częścią mojej pracy. W ogóle nie lubię neutralnych przestrzeni./ wywiad z Danutą Karsten, 2007 (Bönen 2012, por. przypis nr 1, str. 41)

Mediateka

Ilustracje

udział

Bez tytułu, 1997. mąka kartoflana, pokrzywy, pigment, metal, wys. = 250 cm, szer. = 600 cm, głębokość = 100 cm, Kunsthaus Essen (wystawa: Danuta Karsten. Räume / Danuta Karsten. Przestrzenie)
Zdjęcie nr 1: Bez tytułu, 1997
Bez tytułu, 1997. mąka kartoflana, pokrzywy, pigment, metal, wys. = 250 cm, szer. = 600 cm, głębokość = 100 cm, Kunsthaus Essen
Bez tytułu, 1998. Ręcznie odlane soczewki z wodnego szkła, kartonowe pierścienie, stalowe liny, haki, szer. = 800 cm, dł. = 1900 cm, Museum Ostdeutsche Galerie, Regensburg (wręczenie nagrody specjalnej Lovis-Corinth-Preis Danucie Karsten)
Zdjęcie nr 2a: Bez tytułu, 1998
Bez tytułu, 1998. Ręcznie odlane soczewki z wodnego szkła, kartonowe pierścienie, stalowe liny, haki, szer. = 800 cm, dł. = 1900 cm, Museum Ostdeutsche Galerie, Regensburg
Bez tytułu, 1998. Ręcznie odlane soczewki z wodnego szkła, kartonowe pierścienie, stalowe liny, haki, szer. = 800 cm, dł. = 1900 cm, Museum Ostdeutsche Galerie, Regensburg (wręczenie nagrody specjalnej Lovis-Corinth-Preis Danucie Karsten)
Zdjęcie nr 2b: Bez tytułu, 1998
Bez tytułu, 1998. Ręcznie odlane soczewki z wodnego szkła, kartonowe pierścienie, stalowe liny, haki, szer. = 800 cm, dł. = 1900 cm, Museum Ostdeutsche Galerie, Regensburg
Bez tytułu, 1999. Folia bąbelkowa, wys. = 360 cm, ∅ = 600 cm, Museum Ostdeutsche Galerie Regensburg (wystawa SPEKTRUM. 3 Künstler aus Polen treffen 3 Künstler aus Deutschland / SPEKTRUM. Trzech artystów z Polski spotyka trzech artystów z Niemiec)
Zdjęcie nr 3: Bez tytułu, 1999
Bez tytułu, 1999. Folia bąbelkowa, wys. = 360 cm, ∅ = 600 cm, Museum Ostdeutsche Galerie Regensburg
Suknie, 2001. (1) konopie, tkanina, (2) wełna metalowa, tkanina, (3) sizal, tkanina, (4) tworzywo sztuczne, tkanina, każdy obiekt wys. = 300 cm,  ∅ = 400 cm, Stadtmuseum Hattingen (wystawa Stadtansichten. 6 Positionen junger Kunst/miejskie pejzaże. 6 pozycji młodej sztuki)
Zdjęcie nr 4: Suknie, 2001
Suknie, 2001. (1) konopie, tkanina, (2) wełna metalowa, tkanina, (3) sizal, tkanina, (4) tworzywo sztuczne, tkanina, każdy obiekt wys. = 300 cm, ∅ = 400 cm, Stadtmuseum Hattingen
Bez tytułu, 2001. papier, klej żywiczny, profile aluminiowe, dł. = 2000 cm, szer. = 580 cm, wys. = 660 cm, Museum Bochum (wystawa: Danuta Karsten. Rauminstallationen; Installation 1/ Instalacje przestrzenne. Instalacja 1)
Zdjęcie nr 5a: Bez tytułu, 2001
Bez tytułu, 2001. papier, klej żywiczny, profile aluminiowe, dł. = 2000 cm, szer. = 580 cm, wys. = 660 cm, Museum Bochum
Bez tytułu, 2001. papier, klej żywiczny, profile aluminiowe, dł. = 2000 cm, szer. = 580 cm, wys. = 660 cm, Museum Bochum (wystawa: Danuta Karsten. Rauminstallationen; Installation 1/ Instalacje przestrzenne. Instalacja 1)
Zdjęcie nr 5b: Bez tytułu, 2001
Bez tytułu, 2001. papier, klej żywiczny, profile aluminiowe, dł. = 2000 cm, szer. = 580 cm, wys. = 660 cm, Museum Bochum
Bez tytułu, 2003. 80 drabin, dł. 1000 cm z około 60.000 zapałek bez główki, każda 43 x 2 x 2 mm, biała nić, klej żywiczny, Kunstverein ArtHaus e.V., Ahaus (wystawa „Zünd ab". Kunst zum Streichholz und zum Feuer/ Zapal. Sztuka o zapałkach i ogniu)
Zdjęcie nr 6: Bez tytułu, 2003
Bez tytułu, 2003. 80 drabin, dł. 1000 cm z około 60.000 zapałek bez główki, każda 43 x 2 x 2 mm, biała nić, klej żywiczny, Kunstverein ArtHaus e.V., Ahaus
Papierowa przestrzeń, 2005. około 4000 wyciętych ręcznie papierowych spirali, wys. = 368 cm, szer. = 600 cm, gł. = 1400 cm, Studio A. Museum gegenstandsfreier Kunst, Otterndorf (wystawa: Danuta Karsten. Papierraum/papierowa przestrzeń)
Zdjęcie nr 7: Papierowa przestrzeń, 2005
Papierowa przestrzeń, 2005. około 4000 wyciętych ręcznie papierowych spirali, wys. = 368 cm, szer. = 600 cm, gł. = 1400 cm, Studio A. Museum gegenstandsfreier Kunst, Otterndorf
Bez tytułu, 2006. (wewnątrz:) 32 przezroczystych folii, rysunek ręczny pisakiem do zarysowań lakieru, każdy 280 x 120 cm
Zdjęcie nr 8a: Bez tytułu, 2006 (wewnątrz)
Bez tytułu, 2006. (wewnątrz:) 32 przezroczystych folii, rysunek ręczny pisakiem do zarysowań lakieru, każdy 280 x 120 cm
Bez tytułu, 2006. (na zewnątrz:) kwiatowy klomb przed zamkiem obciągnięty białym tworzywem sztucznym o dł. około 20.000 cm, ∅ = 1300 cm, galeria w zamku Borbeck, Essen (wystawa Danuta Karsten. Rauminstallation/instalacja przestrzenna)
Zdjęcie nr 8b: Bez tytułu, 2006 (na zewnątrz)
Bez tytułu, 2006. (na zewnątrz:) kwiatowy klomb przed zamkiem obciągnięty białym tworzywem sztucznym o dł. około 20.000 cm, ∅ = 1300 cm, galeria w zamku Borbeck, Essen
Mydło, 2007. około 9000 sztuk szarego mydła, wys. = 3,5 cm, szer. = 629 cm, gł. = 800 cm, Centrum Sztuki Współczesnej Kronika, Bytom (wystawa Space as the place 2)
Zdjęcie nr 9: Mydło, 2007
Mydło, 2007. około 9000 sztuk szarego mydła, wys. = 3,5 cm, szer. = 629 cm, gł. = 800 cm, Centrum Sztuki Współczesnej Kronika, Bytom
Na górze, 2009. lateks, wys. = 200 cm, szer.= 1400 cm, gł.= 700 cm, Erich-Brost-Pavillon, Zeche Zollverein, Essen (wystawa: Danuta Karsten. Oben/na górze)
Zdjęcie nr 10: Na górze, 2009
Na górze, 2009. lateks, wys. = 200 cm, szer.= 1400 cm, gł.= 700 cm, Erich-Brost-Pavillon, Zeche Zollverein, Essen
Świetlny oddech, 2010. 250 kawałków folii PCV, zszytych, każdy o wymiarach 50 x 50 x 110 cm, Zeche Zollverein, Essen (Europäische Kulturhauptstadt Ruhr/ Europejska Stolica Kultury Ruhr)
Zdjęcie nr 11: Świetlny oddech, 2010
Świetlny oddech, 2010. 250 kawałków folii PCV, zszytych, każdy o wymiarach 50 x 50 x 110 cm, Zeche Zollverein, Essen
Bez tytułu, 2012. Folia PVC, farby akrylowe, wys. = 550 cm, szer. = 1300 cm, gł. = 2000 cm, Flottmann-Hallen, Herne (1. Preis der Auswahl 2012. Herner Künstlerinnen und Künstler/ 1. Nagroda wybór 2012. Artyści z Herne)
Zdjęcie nr 12: Bez tytułu, 2012
Bez tytułu, 2012. Folia PVC, farby akrylowe, wys. = 550 cm, szer. = 1300 cm, gł. = 2000 cm, Flottmann-Hallen, Herne
Bez tytułu, 2012. papier, sznurek nylonowy, klej, około 66.000 papierowych karteczek, każda o wymiarach 2 x 7 cm, dł. = 700 cm, szer. = 800 cm, gł. = 800 cm, atrium w Dominohaus, Reutlingen (wystawa Danuta Karsten. Papier bewegt/papier porusza)
Zdjęcie nr 13a: Bez tytułu, 2012
Bez tytułu, 2012. papier, sznurek nylonowy, klej, około 66.000 papierowych karteczek, każda o wymiarach 2 x 7 cm, dł. = 700 cm, szer. = 800 cm, gł. = 800 cm
Bez tytułu, 2012. papier, sznurek nylonowy, klej, około 66.000 papierowych karteczek, każda o wymiarach 2 x 7 cm, dł. = 700 cm, szer. = 800 cm, gł. = 800 cm, atrium w Dominohaus, Reutlingen (wystawa Danuta Karsten. Papier bewegt/papier porusza)
Zdjęcie nr 13b: Bez tytułu, 2012
Bez tytułu, 2012. papier, sznurek nylonowy, klej, około 66.000 papierowych karteczek, każda o wymiarach 2 x 7 cm, dł. = 700 cm, szer. = 800 cm, gł. = 800 cm
100 Kilometer, 2013. Taśmy z tworzywa sztucznego, metal, szer. = 1250 cm,  wys. = 1300 cm, gł. = 3000 cm, Kunstkirche Christ-König, Bochum (wystawa: Danuta Karsten. 100 Kilometer/100 kilometrów)
Zdjęcie nr 14a: 100 Kilometer, 2013
100 Kilometer, 2013. Taśmy z tworzywa sztucznego, metal, szer. = 1250 cm, wys. = 1300 cm, gł. = 3000 cm, Kunstkirche Christ-König, Bochum
100 Kilometer, 2013. Taśmy z tworzywa sztucznego, metal, szer. = 1250 cm,  wys. = 1300 cm, gł. = 3000 cm, Kunstkirche Christ-König, Bochum (wystawa: Danuta Karsten. 100 Kilometer/100 kilometrów)
Zdjęcie nr 14b: 100 Kilometer, 2013
100 Kilometer, 2013. Taśmy z tworzywa sztucznego, metal, szer. = 1250 cm, wys. = 1300 cm, gł. = 3000 cm, Kunstkirche Christ-König, Bochum
Kopuła miejska, 2013. stal, ocynkowana, pomalowana, profile stalowe 20 x 4 x 0,4 cm, ∅ = 1200 cm, wys. = 600 cm, Recklinghausen, Kreisverkehr Hertener Straße/Tiefer Pfad (1. Preis der Ausschreibung Künstlerische Gestaltung eines Kreisverkehrs/ 1. Nagroda w konkursie nadanie formy artystycznej rondu)
Zdjęcie nr 15: Kopuła miejska, 2013
Kopuła miejska, 2013. stal, ocynkowana, pomalowana, profile stalowe 20 x 4 x 0,4 cm, ∅ = 1200 cm, wys. = 600 cm, Recklinghausen, Kreisverkehr Hertener Straße/Tiefer Pfad